موزه بازی: متالگیر 1987

شاید باورتان نشود، اما ریشهی مجموعه بازیهای «متالگیر» (Metal Gear) به سال 1987 میلادی برمیگردد. شاید آن دسته از بازیکنندههایی که مجموعهی متالگیر را در مقابل مجموعههایی مثل «اسپلینتر سل» (Splinter Cell)، «هیتمن» (Hitman) یا هر بازی مخفیکاری دیگری قرار میدهندو با آنها مقایسهاش میکنند، باید توجه بیشتری به این موضوع نشان دهند. متالگیر قبل از اینکه خیلی از مجموعههای امروزی یا حتی سازندههایشان وجود داشته باشند، سبک مخفیکاری را به بازیهای ویدیویی معرفی کرد.

برای لحظهای به سال 1987 و بازیهای ویدیویی نگاهی بیاندازید. در این سال مجموعههای بزرگ و پرطرفداری مثل «کنترا» (Contra)، «فاینال فانتزی» (Final Fantasy) یا «افسانهی زلدا» (The Legend of Zelda) برای اولین بار به صنعت بازیهای ویدیویی معرفی شدند.

با این حال، «کونامی» هم بازی جدیدی به این لیست اضافه کرد؛ عنوانی که هیچوقت بهعنوان یک بازی کلاسیک و تاثیرگذار در تاریخ بازیهای رایانهای و ویدیویی به آن نگاه نمیشود. احتمالا این موضوع تنها یک دلیل و نه بیشتر دارد: «متالگیر بازی کنسول نینتندو نبوده!»

کوجیما اولین متالگیرش را برای کامپیوترهای خانگی ساخت؛ کامپیوتری به اسم MSX که توسط شرکت مایکروسافت ساخته شده بود.

«هیدئو کوجیما»، خالق مجموعه بازیهای متالگیر، کنسول فامیکام (همان میکروی خودمان) را مناسب ساخت بازیاش نمیدید. او میخواست چیز بیشتر از آنچه روی این کنسول میشد ساخت، بسازد. درست است که کوجیما با دیدن بازی «سوپر ماریو» تصمیم به ساخت بازیاش گرفته بود، اما ایدههایی که در سر میپروراند بسیار بلندپروازانهتر از یک سکوبازی بودند.

کوجیما اولین متالگیرش را برای کامپیوترهای خانگی ساخت؛ کامپیوتری به اسم MSX که توسط شرکت مایکروسافت ساخته شده بود. نکتهی مهم متالگیر این بود که بازی میخواست مخالف همهی بازیهای همنسلاش باشد. در حالی که همهی شرکتهای بازیسازی به ساخت بازیهای اکشن و تیراندازی روی آورده بودند، هیدئو کوجیما تصمیم میگیرد یک بازی جنگی بسازد که در آن شخصیت اصلیاش اسلحه ندارد. کارگردان مجموعه بازیهای متالگیر ایدهی اولیهی این بازی را اینگونه توصیف میکند: “میخواستم یک بازی جنگی بسازم که در آن شخصیت اصلیاش چیزی بیش از یک هدبند و پاکت سیگار بههمراه ندارد.”

متالگیر از زمین تا آسمان با بازیهای همدورهاش تفاوت داشت. از انصاف نگذریم، اواخر دههی هشتاد میلادی، بازیهای ماجرایی شگفتانگیزی برای رایانههای شخصی عرضه شدند؛ بازیهایی مثل «عمارت دیوانه» (Maniac Mansion) و .The Secret of Monkey Island اما باز هم هیچکدام از این بازیها بهپای متالگیر نمیرسیدند.

در حالی که نصف بیشتر بازیهای کنسول نینتندو یا دستگاههای آرکید را سکوبازیهای امتیازی تشکیل داده بودند، کوجیما با الهام از فیلمهای بزرگی مثل «اولین خون» و «فرار از نیویورک» و رمانهایی مثل «1984»، یک بازی نظامی با داستانی عمیق و روندی لذتبخش ساخته بود.

نکتهای که حتی خیلی از طرفداران بزرگ متالگیر هم از آن بیخبرند، وجود عناصر مهم داستانی مجموعه در همین بازی قدیمی است.

مکانیکهایی مثل Codec (بیسیم) برای اولین بار در این بازی معرفی شدند. بازی در سال 1987 عرضه شده بود؛ اما غولآخرهایی داشت که هر کدام به روشی خاص نابود میشدند. سیستمهایی مثل کلیدها، درهای کد دار، دوربینهای مدار بسته و آژیرهای خطر هم تا به آن موقع در هیچ بازی ویدیوییای دیده نشده بودند. بازی کوجیما پر از آیتمهای مختلف هم بود. از سیگار گرفته تا دوربینهای شکاری یا حتی اسلحههای مختلف، هر کدام از این آیتمها نقش مهمی در روند بازی داشتند.

نکتهای که حتی خیلی از طرفداران بزرگ متالگیر هم از آن بیخبرند، وجود عناصر مهم داستانی مجموعه در همین بازی قدیمی است. ملاقات اسنیک با شخصیتهایی مثل «بیگ باس»، «گری فاکس» یا «کمپبل» برای اولین بار در این بازی صورت میگیرد. مبارزهی تن به تن اسنیک و گری فاکس، قبل از اینکه در «متالگیرسالید» شاهدش باشیم، در متالگیر سال 1987 صورت گرفته بود.

متال گیر از نظر گرافیکی هم یک سر و گردن بالاتر از بازیهای آن دوره بود. کامپیوتر MSX به کوجیما اجازه داده بود تا از رنگهای بیشتری در مقایسه با کنسولهای آن دوره استفاده کند. بازی موسیقی شگفتانگیزی هم داشت؛ موسیقیای که نهتنها با روند تاکتیکی بازی هماهنگی داشت، بلکه حتی عناصر موسیقی دههی هشتاد را هم یدک میکشید.

متالگیر سال 1987، یکی از بزرگترین و موثرترین بازیهای صنعت بازیهای ویدیویی است؛ بازیای که شاید حتی طرفداران مجموعهی متالگیر هم به آن بهاندازهی کافی بها نمیدهند. برای بازی کردن متالگیر و متالگیر2، فقط کافی است به بازی Metal Gear Solid 3: Subsistence دسترسی داشته باشید. این بازی روی پلیاستیشن2، پلیاستیشن3، ایکسباکس360 و پلیاستیشن ویتا موجود است.